Σύγκριση Φορολογίας — Ατομική vs ΙΚΕ με Νούμερα

Σήμερα θα συγκρίνουμε τη φορολογία της ατομικής επιχείρησης και της ιδιωτικής κεφαλαιοχικής εταιρείας. Η σύγκριση θα γίνει με πραγματικά νούμερα παίρνοντας 40, 30, 20 και 10.000€ ως κέρδος ή ακόμα και ζημιά. Θα ξεκινήσουμε με την λογική και μετά θα φτάσουμε στη σύγκριση με τους πραγματικούς αριθμούς.

Μείνετε μαζί μας γιατί το σημερινό επεισόδιο είναι μεγάλο. φορολογία ατομικής λοιπόν και σύγκριση με την φορολογία που θα είχαμε σε μία ιδιωτική κεφαλαιολογική εταιρεία. Θα ξεκινήσουμε με την λογική και το πλαίσιο που θα γίνει η σύγκριση και μετά θα πάμε στα πραγματικά νούμερα.

Το ζητούμενο είναι να δούμε τι πληρώνουμε τελικά στο κράτος και θα συγκρίνουμε φόρους και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις με καθαρούς κανόνες και για τις δύο εταιρείες. Ας δούμε πρώτα τι είναι ο φόρος εισοδήματος. Φόρος εισοδήματος είναι ο φόρος που πληρώνουμε, η επιβάρυνση δηλαδή που έχουμε από το κράτος πάνω στο αποτέλεσμα της εταιρείας, πάνω στα κέρδη που είχε η εταιρεία μετά το κλείσιμο της χρονιάς.

Αφού δηλαδή αφαιρεθούν τα έξοδα που είχαμε ή οτιδήποτε άλλο από τα έσοδα της εταιρείας, βγάζουμε το λογιστικό αποτέλεσμα, το φορολογηταίο κέρδος και εκεί πληρώνουμε τον φόρο εισοδήματος. Ο φόρος δεν είναι κόστος λειτουργίας της επιχείρησης. Το κόστος λειτουργίας μας βοηθά να κάνουμε τη δουλειά που θέλουμε στην επιχείρησή μας.

Ο φόρος έρχεται συνήθως επειδή υπήρξε αποτέλεσμα και επειδή είχαμε κέρδη. Και λέω συνήθως γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις που ακόμα και αν έχουμε ζημιά μπορεί πάλι να φορολογηθούμε για κέρδη που δεν έχουμε. Τι είναι οι ασφαλιστικές εισφορές τώρα Οι ασφαλιστικές εισφορές δεν είναι κάποιου είδους φόρος, ούτε είναι έξοδα της εταιρείας μας ή ας το πούμε μέρος του κόστους λειτουργίας μας.

Είναι η υποχρεωτική ασφάλιση που έχουμε ως άνθρωποι. Στον ασφαλίζεται ο ιδιοκτήτης της εταιρείας ως μη μισθωτός. Είναι δηλαδή η προσωπική υποχρέωση και δεν είναι μισθός που παίρνουμε από την εταιρεία.

Μπορείτε να έχετε μειωμένο εύκα για τα πρώτα έτη. Αυτό αφορά τον μημ μισθωτό

και ακολουθεί το πρόσωπο και όχι τη νομική μορφή. Άρα είτε έχετε ατομική επιχείρηση είτε έχετε ήκε μπορείτε να εκμεταλλευθείτε το μειωμένο ΕΦΚΑ για τα πρώτα έτη. Αυτό δεν θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης στην σημερινή μας διαδικασία γιατί αυτό είναι μία εξαίρεση που έχει να κάνει μόνο με τα πρώτα έτη.

Το ΙΚΑ τώρα είναι η ασφάλιση του εργαζομένου. Πλέον λέγονται και τα δύο εύκαμε μεν, αλλά θα τα διαχωρίσουμε όπως είχαμε παλιά το ΤΕΒΕ που ήτανε για τον ελεύθερο επαγγελματία και το ΙΚΑ για τον υπάλληλο. Πλέον και τα δύο λέγονται εύκα, αλλά είναι διαφορετική η ασφάλιση του εργαζομένου, του μισθωτού και η διαφορά ασφάλισης του μημισθωτού.

Αυτό το έξοδο δηλαδή του ΙΚΑ είναι μέρος στους κόστους λειτουργίας και λειτουργεί με ένσημα. Αυτό το ποσό δηλαδή που θα πληρώσουμε για την ασφάλιση του εργαζομένου αποτελεί κόστος λειτουργίας επιχείρησης και αποτελεί έξοδα της εταιρείας. Οι κρατήσεις εργαζομένου και οι εισφορές εργοδότη είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Ναι μεν και τα δύο επί της ουσίας η εταιρεία τα πληρώνει, αλλά υποτίθεται ότι οι κρατήσεις του εργαζομένου βγαίνουν απ το δικό του μισθό, ενώ οι εισφορές εργοδότη πληρώνονται από την εταιρεία και αποτελούν έξοδό της. Πότε θεωρείται κάτι έξοδο Έξοδο είναι ό,τι περνάει στα βιβλία και μειώνει το φορολογηταίο αποτέλεσμα. Ο ΕΦΚΑ που πληρώνει ο ιδιοκτήτης δεν είναι έξοδο της εταιρείας.

Δεν γράφεται δηλαδή στα αποτελέσματα χρήσης εταιρείας και δεν μειώνει τα έξοδά της. Όμως μειώνει τον ατομικό μας φόρο. Στην περίπτωση λοιπόν της ατομικής επιχείρησης ναι μεν μειώνει την ατομική μας φορολογία αλλά δεν αποτελεί έξοδο της επιχείρησης.

Το ΙΚΑ του εργοδότη. Εάν τώρα ο εργοδότης πληρώνεται και ως υπάλληλος της εταιρείας, τότε οι εργοδοτικές εισφορές αποτελούν έξοδο της επιχείρησης και μειώνουν το φορολογηταίο εισόδημα ακόμα και αν είναι ο ίδιος ο επιχειρηματίας, ο ίδιος ο διαχειριστής ή ο μοναδικός εταίρος μιας εταιρείας. Ένα βασικό λάθος που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι να μην μπερδεύουμε το κέρδος με το τι έμεινε σαν χρήματα στην τσέπη μας.

Τα χρήματα είναι η ταμοκή ρευστότητα, είναι το cash flow

που λέμε και δεν αποτελεί κέρδος. Μην τα μπερδεύετε αυτά τα δύο και δείτε τα εντελώς διαφορετικά. Το κέρδος είναι το λογιστικό αποτέλεσμα.

Βγαίνει από τα έσοδα με έξοδα και έχουμε το αποτέλεσμα που είναι το κέρδος. Το ταμείο είναι τι χρήμα κινείται. είναι το cash flow και είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα και δεν πρέπει το ένα να μας κάνει να πιστεύουμε ότι έχουμε πολύ από το άλλο.

Αυτό μας νοιάζει πάρα πολύ σύγκριση γιατί θα συγκρίνουμε δομές, θα συγκρίνουμε φόρο και δεν θα συγκρίνουμε ταμείο. Δεν θα συγκρίνουμε δηλαδή το τι πληρώνουμε σήμερα, αλλά το τι είναι κόστος μας. Ο χρονισμός των πληρωμών είναι ότι όταν για παράδειγμα εμείς πληρώνουμε τις εισφορές ανά μήνα, τις πληρώνουμε μέσα σε όλο το χρόνο.

Επηρεάζουν το ταμείο μας άμεσα, ενώ ο φόρος πληρώνεται στο τέλος του χρόνου. Τις εισφορές λοιπόν που θα πληρώνουν μέσα στο χρόνο θα τις υπολογίσουμε ως ετήσια εισφορά και όχι ως μηνιαία προκειμένου να μπορούμε να δούμε το σωστό αποτέλεσμα μέσα στη χρήση μας. Ο φόρος έρχεται στο τέλος.

έρχεται με την εκκαθάριση και πληρώνεται μετά τη χρήση. Σαφώς έχουμε και την προκαταβολή φόρου, η οποία είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και θα το δούμε άλλη φορά. Σήμερα συγκρίνουμε τη φορολογική λογική και όχι την ταμεική εμπειρία.

Η προκαταβολή φόρου πληρώνεται έναντι της επόμενης χρήσης και δεν είναι φόρος, είναι απλά προκαταβολή. Γιατί τον επόμενο διάστημα θα το πάρουμε πίσω. Δεν θα τη βάλουμε στη σύγκριση γιατί δεν αποτελεί κέρδος, ούτε αλλάζει το αποτέλεσμα φορολογικά.

Αυτό που αλλάζει είναι τα ταμοκά μας διαθέσιμα. Τι είναι τώρα η μεταφορά ζημιάς το οποίο θα το χρειαστούμε στο μέλλον Η μεταφορά ζημιάς είναι η δυνατότητα μιας επιχείρησης να μεταφέρει το αρνητικό της αποτέλεσμα στην επόμενη χρήση. Αν δηλαδή τον πρώτο χρόνο είχαμε 1,5 εκατομμύριο ζημιά, αυτό μεταφέρεται στο επόμενο έτος.

Εάν λοιπόν το επόμενο έτος εμείς έχουμε 500.000€ κέρδος θα έχουμε 1 εκατομμύριο ζημιά. Μειώνει δηλαδή το επόμενο αποτέλεσμα οπότε μας μειώνει τη φορολογία των επόμενων χρήσεων.

Η μεταφορά ζημιάς υπάρχει και είναι λογική και νόμιμη γιατί ο νόμος αναγνωρίζει ότι το αποτέλεσμα μίας χρονιάς δεν είναι πάντα η ολόκληρη εικόνα. Μπορεί για παράδειγμα να έχουμε μία δραστηριότητα η οποία είναι εποχική. Δουλεύουμε περισσότερο το καλοκαίρι ή δουλεύουμε περισσότερο τα Χριστούγεννα.

Οπότε μέσα σε ένα έτος δεν μπορεί το αποτέλεσμα να είναι πραγματικό. Οπότε μπορούμε να μεταφέρουμε τη ζημιά της προηγούμενης χρήσης μέχρι 5 χρόνια μπροστά. Σε μία εταιρική μορφή η ζημιά μεταφέρεται πάντοτε και έχει λόγο ύπαρξης γιατί μας μειώνει το καθαρό αποτέλεσμα.

Στην ατομική όμως η μεταφορά ζημιάς δεν θα σε σώσει απαραίτητα γιατί μπορεί να έχεις τεκμήρια διαβίωσης και αυτά να υπερκαλύψουν τη ζημιά και ακόμα και αν μεταφέρεις ζημιά από την προηγούμενη χρήση πάλι να πληρώσεις φόρο. Για τα τεκμήρια δεν θα μιλήσουμε σήμερα. Δεν θα κάνουμε ανάλυση των τεκμηρίων.

Απλά το αναφέρουμε ως μία πιθανή στρέύλωση του αποτελέσματος και αυτό ισχύει μόνο στην ατομική επιχείρηση. Με τα τεκμήρια δηλαδή μπορεί να βγάλουμε ζημιά ή μπορεί να βγάλουμε μικρό κέρδος και να φορολογηθούμε για πολύ μεγαλύτερο ποσό ή να φορολογηθούμε για ένα ποσό ακόμα και αν είχαμε ζημιά. Πάμε τώρα στις μορφές.

Η ατομική επιχείρηση είναι ένα πρόσωπο, ένα αφημή και όλο το αποτέλεσμα βρίσκεται πάνω στον άνθρωπο. Δεν διαχωρίζουμε τις τσέπες. Δεν υπάρχει διαφορετικά χρήματα της εταιρείας.

Τα χρήματα της εταιρείας είναι δικά μας. Εμείς είμαστε η εταιρεία. Όλο αυτό είναι μία οντότητα.

Οπότε η ατομική φορολογία είναι στην ουσία και η φορολογία της εταιρείας μας. Το αποτέλεσμα είναι προσωπικό. Ο φόρος βαραίνει τον ιδιοκτήτη.

Δεν έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα της εταιρείας και διαφορετικά τα ατομικά. Εκτός και αν έχουμε άλλα έσοδα από άλλες πηγές. Εκεί είναι κάτι εντελώς διαφορετικό το οποίο δεν μας αφορά σήμερα γιατί εδώ σήμερα θα κάνουμε σύγκριση της ατομικής με την IKE.

Η IKE είναι ένα ξεχωριστό νομικό πρόσωπο. Έχει άλλο αφημή, άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Είναι σαν να λέμε ένα εικονικό άτομο το οποίο είναι διαφορετικό. Έχει τις δικές του τσέπες, τα δικά του χρήματα, τους δικούς του τραπεζικούς λογαριασμούς και διαχωρίζεται εντελώς από τα ατομικά χρήματα. Δεν μπορούμε δηλαδή να πληρώσουμε το ενίκειο του σπιτιού μας από το ταμείο της εταιρείας.

Η εταιρεία έχει το δικό της αποτέλεσμα. Ο άνθρωπος έχει το δικό του εισόδημα και

το εισόδημα αυτό μπορεί να προέρχεται από την εταιρεία ή και σίγουρα έχει αυξημένο κόστος λειτουργίας σε σχέση με την ατομική επιχείρηση. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και έχει μεγαλύτερο λογιστικό και τυπικό κόστος. Στην σύγκριση που θα κάνουμε σήμερα θα συγκρίνουμε όμως μόνο το φορολογικό αποτέλεσμα.

Θα συγκρίνουμε δηλαδή μόνο τη φορολογία. Αυτό γίνεται όχι επειδή είμαστε προκατελημμένοι υπέρ της ΙΚΕ, αλλά γιατί εάν έπρεπε να συγκρίνουμε τα πάντα, θα έπρεπε να μιλήσουμε για όλα τα προτερήματα και μειονεκτήματα που έχει κάθε είδος εταιρείας. Σήμερα θα δούμε αποκλειστικά και μόνο τη φορολογία.

Πάμε λίγο να δούμε τι είναι η αμοιβή διαχειριστή. Όταν κάποιος έχει μία, είτε είναι πολλά άτομα που έχουν την οΚοπρόσωποι ήκε, ένα δηλαδή άτομο που την έχει και ο ίδιος που την έχει είναι και διαχειριστής, μπορεί να αμείβεται για την διαχείριση της εταιρείας. Μπορεί δηλαδή να μην πηγαίνει στο γραφείο του κάθε μέρα, μπορεί να μην έχει εξαρτημένη εργασία με την επιχείρηση.

Να μην πρέπει δηλαδή να κάθεται στο γραφείο ένα-οτάωρο ή οποιαδήποτε άλλη ώρα συγκεκριμένη και απλώς να διαχειρίζεται την εταιρεία. Για αυτήν του τη δουλειά του να διαχειρίζεται την εταιρεία μπορεί να αμείβεται. Είναι ο τρόπος για να πληρώνεται ο διαχειριστής ο οποίος μπορεί να είναι και μέτοχος ή όχι και να ζει και να λειτουργεί σωστά η επιχείρηση.

Δεν είναι κάποιο κόλπο, δεν είναι κάποιο τρικού απάτη, ούτε πατέντα. Η αμβου διαχειριστή είναι μία θεσμική επιλογή. Είναι εντελώς νόμιμο και είναι και σωστό να υπάρχει.

Γιατί κακά τα ψέματα. Κάποιος που έχει μία εταιρεία πρέπει με κάποιο τρόπο να ζήσει. Πρέπει κάποιο τρόπο να πληρώσει το ενοίκειό του, να πληρώσει το σπερμάρκετ του και όλα τα υπόλοιπα.

Αυτά τα χρήματα δεν μπορεί να τα πάρει από το ταμείο της ΚΚΕ. Θα πρέπει να τα πάρει από δικά του χρήματα, από το δικό του προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό. Για να πάνε λοιπόν τα χρήματα στον προσωπικό του τραπεζικό λογαριασμό, εφόσον έχει την εταιρεία, μπορεί να βγάλει μία αμοιβή διαχειριστή, η οποία συμφωνείται στην γενική συνέλευση.

Εάν είναι ένα άτομο μόνος του, εννοείται ότι το αποφασίζει μόνος του και βγάζει το ποσό που θέλει. να πάρει ως αμοιβή διαχειριστής. Οι αμοιβές του διαχειριστή πληρώνονται από τα χρήματα της εταιρείας.

Οι εισφορές όμως πληρώνονται από τον άνθρωπο. Δηλαδή ο άνθρωπος πληρώνει τις

εισφορές του ατομικά από τα χρήματα δηλαδή που αμείβεται. Αν υποθέσουμε για παράδειγμα ότι έχουμε επιλέξει να παίρνουμε 1.000€ το μήνα ως αμοιβή διαχειριστή, από αυτά τα 1.000€ θα πρέπει να πληρώσουμε τις εισφορές στον ΕΦΚΑ. Οι εισφορές των ΕΦΚΑ ως διαχειριστής πληρώνονται από τη δική μας τσέπη και όχι από την τσέπη της εταιρείας.

Αν όμως ήμασταν με εξαρτημένη σύμβαση εργασίας, δηλαδή είχαμε ένα συγκεκριμένο οχτάωρο και ήμασταν και δουλεύαμε μέσα στην εταιρεία με ΙΚΑ και όχι με ε με ΕΦΚΑ, το παλιότε που λέμε, τότε τα έξοδα της αμοιβής και της εισφοράς θα ήτανε έξοδα της εταιρείας και θα πληρωνόντουσαν από το ταμείο της εταιρείας. Τι σημαίνει αυτό για το αποτέλεσμα της IKE Η εταιρεία βλέπει ως έξοδο μόνο την αμοιβή. Οι προσωπικές εισφορές στον ΕΦΚΑ ως διαχειριστής δεν αλλάζουν το εταιρικό αποτέλεσμα.

Ο μισθός εξαρτημένης εργασίας είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, αλλά θα πρέπει να γίνεται με κανόνες μισθωτού και ένσημα. Όχι να το κάνουμε προκειμένου να αλλάξουμε το φορολογικό καθεστώς, αλλά να είναι πραγματική εξαρτημένη εργασία. Αν για παράδειγμα έχουμε ένα κατάστημα και είμαστε μέσα στο κατάστημα και εργαζόμαστε, τότε ναι, μπορούμε να επιλέξουμε, να πάρουμε μισθό με εξαρτημένη εργασία.

Στην σημερινή σύγκριση δεν θα πάρουμε αυτή την περίπτωση γιατί ούτως ή άλλως δεν αλλάζει φοβερά το το φορολογικταίο αποτέλεσμα και θα σας μπερδέψει υπερβολικά. Για να πάρουμε όμως χρήματα με μισθωτή εργασία, όπως είπα και πριν, θα πρέπει να είναι πραγματική εργασία και όχι ο ρόλος της διαχείρισης. Ο ρόλος της διαχείρισης μπορεί να γίνεται απομακρυσμένα, μπορεί να μην είμαστε καν στην εταιρεία ή μπορεί να γίνεται με οποιαδήποτε με οποιοδήποτε οράριο θέλουμε εμείς.

Η μισθωτή εργασία πρέπει να έχει εξάρτηση. Γι αυτό και λέγεται εξαρτημένη εργασία. Ο μιστός διαχειριστή πρέπει να πούμε εδώ ότι δεν είναι κάποια απάτη ούτε φορολογικό τέχνσμα.

Είναι λογικό να έχει μισθό. Αρκεί να υπάρχει πραγματική εργασία και σωστή τήρηση. Ο μισθός και εργοδοτικές εισφορές είναι έξοδο και μειώνουν το φορολογητό αποτέλεσμα.

Εάν επιλέξουμε να έχουμε εξαρτημένη εργασία με την εταιρεία μας, να πληρωνόμαστε δηλαδή με εισφορές ΙΚΑ και όχι με ασφάλιση ως διαχειριστής, τότε δεν θα πρέπει να βάλουμε μεγάλο μισθό γιατί οι εισφορές το ΙΚΑ είναι ποσοστιές και θα μας δώσουν πολύ

περισσότερα έξοδα. Μην επιλέξετε λοιπόν να δώσετε μεγάλο μισθό στον εαυτό σας ακόμα και αν επιλέξετε το ΙΚΑ. Γιατί σε αυτή την περίπτωση θα ξεπεράσουν υπερβολικά τα χρήματα που πληρώνεται στον ΕΦΚΑ.

Τι κερδίζεις φορολογικά με τον ΙΚΑ ως έξοδο Δεν πληρώνεις φόρο πάνω στα χρήματα που πήγαν στην ασφάλιση. Αυτό όμως δεν αλλάζει φοβερά το αποτέλεσμα όπως θα δούμε στην πορεία. Γι αυτό το λόγο και δεν θα το λάβουμε υπόψη.

Στα παραδείγματα πρέπει να δούμε λίγο τι σημαίνει το κέρδη προφόρων. Κέρδη προφόρων σημαίνει τα χρήματα που έβγαλε ως κέρδος η εταιρεία πριν πληρώσουμε τους φόρους μας. Και επειδή το ΕΦΚΑ είναι προσωπικό, γ αυτό το λόγο δεν θα βρίσκεται στο αποτέλεσμα της χρήσης μας, γιατί ούτως ή άλλως δεν βρίσκεται στο αποτέλεσμα χρήσης, αλλά είναι κάτι είναι ατομικό μας έξοδο.

Οπότε η βάση θα είναι ίδια και γι αυτό το λόγο δεν θα επιλέξουμε καθόλου να ασχοληθούμε με τη διαδικασία του πώς θα ήταν εάν πληρωνόμασταν ως εξαρτημένη εργασία, δηλαδή μέσω ΙΚΑ. Στην τρίτη περίπτωση αυτό που θα άλλαζε δηλαδή αν πληρωνόμασταν μέσω ΙΚΑ είναι ότι η τα έξοδα της ασφάλειας θα ήταν εκπιπτόμενο έξοδο της εταιρείας και θα μειώνει το φορολογητό εισόδημα. Όμως δεν είναι τόσο μεγάλο για να αξίζει να το συμπεριλάβουμε στη σύγκριση.

Θα κρατήσουμε την ίδια βάση σύγκρισης σήμερα και θα ξεκινάμε από το ίδιο αποτέλεσμα. Θα εφαρμόζουμε τους ίδιους κανόνες για να καταλήξουμε σε μία σωστή και αντικειμενική σύγκριση. Τι θα δείξουμε στο επόμενο μέρος Θα ξεκινήσουμε και θα πάρουμε πραγματικά παραδείγματα με 40.000€ κέρδη, 30.000€ κέρδη, 20.000€ κέρδη, 10.000€ κέρδη και την περίπτωση της ζημιάς.

Σε αυτά θα κάνουμε σύγκριση και θα δούμε ποιο θα ήτανε το ποσό που θα πληρώσουμε στην εφορεία ως φόρο εισοδήματος και ως εταιρεία και ατομικά. Τι δεν θα κάνουμε όμως δεν θα χαθούμε σε εξαιρέσεις. Θα δείξουμε την κύρια λογική και το πρακτικό αποτέλεσμα.

Σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις. Σίγουρα υπάρχουν διαφορετικές περιπτώσεις όπως για παράδειγμα είναι η πολύτεκνοι. Αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτό γιατί αυτό αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα.

Εδώ θα εστιάσουμε στον γενικό κανόνα και στο πώς γίνεται η φορολογία εισοδήματος σε όλο αυτό.

Πώς να το χρησιμοποιήσετε τώρα στην πράξη δείτε τα παραδείγματα που θα δώσουμε στην πορεία. Δείτε ποια δομή ταιριάζει στη λειτουργία σας. Δείτε τους δικούς σας αριθμούς και φυσικά συμβουλευτείτε το λογιστή σας.

Κάντε το δικό σας φορολογικό σχεδιασμό. Τα παραδείγματα θα δώσουν τη λογική. Η σωστή απόφαση γίνεται με εσάς, με τα δικά σας δεδομένα, με το λογιστή σας και φυσικά με το δικό σας επιχειρηματικό σχέδιο.

Τώρα μπορούμε να κάνουμε δίκαιους υπολογισμούς και να πάμε βλέποντας τα πραγματικά νούμερα. Φορολογία ατομικής επιχείρησης και θα κάνουμε ανάλυση του φόρου με παραδείγματα 40, 30, 20 και 10.000€. 000€ αλλά θα δούμε τι γίνεται ακόμα και στην περίπτωση ζημιάς.

Η φορολογική κλίμακα φυσικών προσώπων έχει συγκεκριμένους συντελεστές. Τα πρώτα κλιμάκια εισοδήματος φορολογούνται με 9% για τα πρώτα 10.000€ τα επόμενα 10.000€ έως 20.000€ με 22%. Τα επόμενα 10.000€ με 28%.

Τα επόμενα 10.000€ 000€ με 36% και από κει και έπειτα ο φορολογικός συντελεστής πηγαίνει στο 44%. Αυτή είναι η φορολογία εισοδήματος του 2025 για φυσικά πρόσωπα και ελεύθερους επαγγελματίες. Στην περίπτωση όμως των μισθωτών δικαιούνται έκπτωση 77€ εάν δεν έχουν παιδιά.

Εάν έχουν παιδιά υπάρχουν μεγαλύτερες εκπτώσεις αλλά δεν θα αναφερθούμε σε αυτές τις περιπτώσεις. ενώ σε περίπτωση που έχετε εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα δεν δικαιούστε έκπτωση. Το φορολογικό καθεστός τώρα της ΙΚ σταθερό συντελεστεί 22% για το σύνολο των κερδών της εταιρείας.

Από κει και έπειτα, αν αυτά τα κέρδη θέλουμε να τα μοιράσουμε ως μέρισμα για να τα πάρουμε στην τσέπη μας οι μέτοχοι της εταιρείας, τότε τα ήδη φορολογημένα κέρδη με 22% θα φορολογηθούν με 5%. ως διανομή μερίσματος. Αυτά τα χρήματα θα πάνε στο ατομικό μας εισόδημα και είναι ήδη φορολογημένα στοτελώς και δεν θα μετρήσουνε σε οποιοδήποτε άλλο εισόδημα έχουμε.

Η διανομή μερίσματος δεν είναι υποχρεωτική. Η εταιρεία μπορεί να κρατήσει τα κέρδη στο ταμείο της και να

τα επανεπενδύσει στην επόμενη χρήση. Το 2026 έρχεται ένα πολύ πιο πολύπλοκο σύστημα υπολογισμού της φορολογίας, το οποίο παίρνει κριτήρια ηλικιακά, εισοδηματικά και οικογενειακής κατάστασης. Δεν θα κάνουμε τη σύγκριση με το φορολογικό έτος του 26, το οποίο αλλάζει λίγο τα δεδομένα και θα δούμε σε επόμενο επεισόδιο τις φορολογικές αλλαγές.

προς το παρόν θα κρατήσουμε και θα κάνουμε τη σύγκριση με το μοντέλο του 2025 που είναι και το μοντέλο που είχαμε για αρκετά χρόνια. Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν την κλίμακα του 2025 ως σταθερό σημείο αναφοράς για τους υπολογισμούς μας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη μελέτη της περίπτωσης των 40.000€ ως κέρδος.

Θεωρούμε λοιπόν ότι έχουμε βγάλει κέρδος 40.000€ 000€ χωρίς σε αυτά τα χρήματα να είναι οι πληρωμές που έχουμε κάνει στον ΕΦΚΑ. Θα συγκρίνουμε λοιπόν τώρα την ατομική επιχείρηση σε σχέση με την IKE. Ο ΕΦΚΑ θα μας επιβαρύνει από αυτά τα 40.000€ δηλαδή που έχουμε ως κέρδος.

Θα πληρώσουμε και τον ΕΦΚΑ το οποίο το υπολογίζουμε στα 2.935€ που είναι η πρώτη κατηγορία στον ΕΦΚΑ. Στην ατομική επιχείρηση από τα 40.000 000€ το φορολογητό εισόδημα αφού δηλαδή θα αφαιρέσουμε τα έξοδα του ΕΦΚΑ είναι 37.065. Σε αυτό λοιπόν το ποσό θα φορολογηθούμε και ο συνολικός φόρος που θα πληρώσουμε θα είναι 8.443€.

Αυτό προκύπτει από την κλιμακωτή φορολογία που είπαμε στην αρχή. Στην περίπτωση τώρα της ΙΚΕ στα 40.000€ θα συνδυάσουμε αμοιβή διαχειριστή. τα 23.000€ και το υπόλοιπο θα μείνει ως εταιρικό κέρδος τα 17.000€.

Θα συνδυάσουμε δηλαδή την αμοιβή του διαχειριστή παίρνοντας 23.000€ ως αμοιβή διαχειριστή και από τα υπόλοιπα 40.000€ τα 17.000 θα τα αφήσουμε να φορολογηθούν στην εταιρεία. Ο εταιρικός φόρος θα είναι 3.740€ εφόσον θέλουμε να πάρουμε αυτά τα 17.000 000€ ή ό,τι μείνει από αυτά απ το φόρο θα πληρώσουμε φόρο μερισμάτων 663€.

Επίσης πληρώνουμε 276€ ως χαρτώσιμο στα χρήματα που παίρνει ο διαχειριστής, στην διαχειριστική αμοιβή. Στην τσέπη λοιπόν θα μας μείνουνε 28.620 με την ατομική, ενώ στην ΙΚ θα μας μείνουν 29.882. Αυτό γίνεται αφαιρώντας και την ατομική φορολογία για τα χρήματα που πήραμε ως αμε διαχειριστή με την ίδια κλίμακα, αλλά και τα χρήματα που φορολογήθηκε η εταιρεία.

Πάμε τώρα να δούμε την περίπτωση των 30.000€. Στην ατομική επιχείρηση στα 30.000€ θα πληρώσουμε 5.078€. Το καθαρό που θα μας μείνει στην τσέπη μας δηλαδή θα είναι 21.986 γιατί έχουμε αφαιρέσει τον ΕΦΚΑ και την εφορεία.

Στην Κε στα 30.000€ θα πάρουμε πάλι αμοιβή διαχειριστή 23.000€ και το καθαρό ποσό που θα μείνει στην τσέπη μας θα είναι 22.472€. Αυτό θα βγει αφαιρώντας την φορολογία την ατομική από τα 23.000€ που πήραμε πληρώνοντας τον ΕΦΚΑ και φυσικά πληρώνοντας όπως και στην προηγούμενη περίπτωση χαρτώσιμο, φόρο μερισμάτων και το φόρο της εταιρείας. Πάμε τώρα να δούμε την περίπτωση που έχουμε 20.000€ κέρδη.

Στην ατομική επιχείρηση από τα 20.000€ θα αφαιρέσουμε τον ΕΦΚΑ και το φορολογητό εισόδημα θα είναι 17.065. 65€ θα πληρώσουμε φόρο 2.454 ενώ στην ΚΕ στα 20.000€ θα πάρουμε όλο το ποσό ως αμοιβή διαχειριστή. Έτσι δεν θα έχουμε καθόλου εταιρικό φόρο και όλα τα χρήματα θα φορολογηθούν στο ατομικό μας εισόδημα.

Εκεί το καθαρό κέρδος θα είναι 14.610 στην ατομική ενώ στην IKE θα έχουμε 15.00 045 στην τσέπη μας. Πάμε τώρα να δούμε την περίπτωση των 10.000€. Εδώ τα νούμερα οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αλλάζουν, ότι δηλαδή η ατομική συμφέρει πολύ περισσότερο από την ΙΚ.

Πάμε να δούμε τι γίνεται στην ατομική επιχείρηση. Εφόσον έχουμε 10.000€ θα πληρώσουμε τον ΕΦΚΑ και ο

φόρος θα είναι 635€. Εδώ υπάρχει και ο κίνδυνος να μας πιάσουν τα τεκμήρια και ο φόρος να είναι πολύ παραπάνω, αλλά δεν θα σταθούμε σε αυτή την περίπτωση. Στην ΙΚΕ στα 10.000€ θα πληρώσουμε 120€ χαρτώσιμο και το καθαρό μας εισόδημα θα είναι 6.945€.

Ας δούμε ένα συγκεντρωτικό πίνακα λοιπόν του τι μένει στην τσέπη μας στην κάθε περίπτωση. Φυσικά αυτή η σύγκριση έχει γίνει με την προϋπόθεση ότι στην ΚΕ πληρωνόμαστε ένα μέρος των κερδών ως αμοιβή διαχειριστή. Στα 40.000 λοιπόν έχουμε συν 12.262 υπέρ της ΙΚΕ.

Στα 30.000€ κέρδη έχουμε 486€ πάλι υπέρ της ΙΚΕ. Στα 20.000€ 000€ η φορολογία που θα πληρώσουμε πάλι είναι υπέρ της IK και είναι 435€ περισσότερα από ότι θα πληρώσουμε με την ατομική επιχείρηση. Στα 10.000€ κέρδος ξανά η IKE έχει λιγότερη φορολογία και θα πληρώσουμε λιγότερα χρήματα έχοντας 515€ κέρδος υπέρ της ΙΚΕ.

Φυσικά η I έχει αυξημένα έξοδα συντήρησης από ότι έχει η ατομική επιχείρηση. Όμως όπως είπαμε εδώ βλέπουμε μόνο το φορολογικό αποτέλεσμα γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να κάνουμε σύγκριση μεταξύ I και ατομικής επιχείρησης σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο στη φορολογία. Τι γίνεται τώρα όταν θα έχουμε όμως ζημιά Τι γίνεται στην περίπτωση που θα χουμε ζημιά στην ατομική επιχείρηση και τι γίνεται όταν θα έχουμε ζημιά στην ΚΕ αρχικά τα τεκμήρια στην ατομική επιχείρηση μπορεί να μας αλλάξουν εντελώς αποτέλεσμα μπορεί δηλαδή να έχουμε ζημιά και παρόλα αυτά να πληρώσουμε υψηλό φόρο λόγω τεκμηρίων ή και μεταφέρει τη ζημιά στις επόμενες χρήσεις χωρίς να έχει το πρόβλημα των τεκμηρίων Επίσης στα τεκμήρια ακόμα και αν η ζημιά έρχεται από προηγούμενες χρήσεις δεν υπολογίζεται για το τεκμήριο και υπολογίζονται μόνο τα κέρδη της φετινής χρήσης.

Ας δούμε όμως τώρα τι θα γίνει εάν εμείς πάρουμε αμοιβή διαχειριστή και η εταιρεία βγάλει ζημιά. Δηλαδή εάν εμείς αποφασίσουμε ότι θα παίρνουμε κάθε χρόνο

10.000€ από την εταιρεία αλλά η εταιρεία τελικά δεν έχει κέρδος 10.000€ 000€ ή παραπάνω, αλλά έχει λιγότερα από 10.000€ ή ακόμα και ζημιά. Η αμοιβή που θα πάρουμε των 10.000€ η οποία ενδεχομένως να είναι και όντως τα χρήματα που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε ως άνθρωποι, ως διαχειριστές, γράφει την ζημιά στα βιβλία της και τη μεταφέρει σε μελλοντικά κέρδη. Τι σημαίνει αυτό ότι δικαιολογούμε τα προσωπικά μας έξοδα ακόμα και αν η εταιρεία έχει ζημιά που στην ουσία πάνω-κάτω θα είναι και πραγματικά έξοδα γιατί με κάποιο τρόπο πρέπει να πληρώσουμε το ενοίκειο ή τη διατροφή μας και τα έξοδαά μας αυτά καταγράφονται ως ζημιά της εταιρείας και μεταφέρεται στην επόμενη χρήση.

Αυτό μας δίνει το προτέρημα να φορολογηθούμε δίκαια. Να φορολογηθούμε δηλαδή για τα χρήματα που καταναλώσαμε φέτος και την επόμενη χρονιά να μην τα πληρώσουμε πολλαπλά επειδή βγάλαμε περισσότερα κέρδη που καλύπτουν την προηγούμενη χρήση. Η ζημιά δηλαδή του σήμερα μειώνει το φόρο της επόμενης κερδοφόρας χρήσης.

Ο στρατηγικός καθορισμός της αμοιβής του διαχειριστή είναι βασικός στην περίπτωση και εδώ έρχεται και το πρόβλημα το ότι πρέπει να λαμβάνεται από την αρχή βάση προβλέψεων και όχι εκ των ιστέρων. Δεν μπορούμε δηλαδή στο τέλος της χρήσης να πούμε ότι θα δώσουμε αμοιβή στο διαχειριστή μεγάλη επειδή είχαμε μεγάλα κέρδη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει.

Η αμοιβή του διαχειριστή καθορίζεται στην αρχή και θα πρέπει να ακολουθείται σε όλη την πορεία της επιχείρησης. Γ αυτό το λόγο σας προτείνω τον κανόνα των 25.000€. Αν λοιπόν πιστεύετε ότι θα έχετε κέρδη κάτω των 25.000€ 000€ ακόμα και αν έχετε ζημιά ενδεικνείται η επιλογή αμοιβής των 10.000€.

Εάν τώρα έχετε πάνω από 25.000€ κέρδη, προτείνετε να βάλετε αμοιβή διαχειριστή στα 23.000€. Το νούμερο αυτό είναι τέτοιο που μας μειώνει τη φορολογία της εταιρείας τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να έχουμε μία δίκαιη φορολόγηση. Αυτό φυσικά μπορεί να αλλάξει.

όταν αλλάζουν και τα φορολογικά δεδομένα οι κατηγορίες ή άλλες περιπτώσεις όπως είναι για παράδειγμα πολύτεκνοι ή άλλες εξαιρέσεις του κανόνα. Γ αυτό το λόγο το φορολογικό σας σχεδιασμό θα πρέπει να τον κάνετε παρέα με το λογιστή σας και να δείτε τα

πραγματικά σας νούμερα και την πραγματική περίπτωση. Προετοιμαστείτε τώρα για το φορολογικό έτος του 2026 τώρα που είναι νωρίς γιατί η πολυπλοκότητα αυξάνεται, απαιτείται ανάλυση των τεκμηρίων και να δείτε αναλυτικά τις νέες κλίμακες. Σε επόμενο επεισόδιο θα δούμε αναλυτικά τι αλλάζει για το φορολογικό έτος 2026 και τι γίνεται με τα τεκμήρια.

Ζητήστε όμως ατομική και εξατομικευμένη προσέγγιση και δείτε τα νούμερα τα δικά σας με τον λογιστή σας. Δείτε τις εξαιρέσεις και δείτε βάση των προηγούμενων χρήσεων πώς θα πάτε και κάντε ένα σωστό φορολογικό σχεδιασμό γιατί είναι κρίμα να πληρώνετε χρήματα τα οποία είτε τα έχετε βγάλει με πολύ κόπο ή ακόμα χρήματα τα οποία δεν τα έχετε κερδίσει και καλείστε να τα πληρώσετε σε φόρο. Η ιστορικότητα της επιχείρησής σας εάν φυσικά υπάρχει είναι ο καλύτερος σχεδιασμός.

Φτιάξτε το μέλλον με την ιστορικότητα της επιχείρησης και ανάλογα με το τι σκοπεύετε να κάνετε στην επόμενη χρήση. Αναλύστε δηλαδή τα προηγούμενα κέρδη ή ζημιές των προηγούμενων ετών και αυτό θα σας καθορίσει τη σημερινή στρατηγική. Η γνώση είναι δύναμη και γι αυτό το λόγο μην το αφήνετε στην τύχη.

Συμβουλευτείτε το λογιστή σας για την τελική εφαρμογή των δεδομένων στη δική σας επιχείρηση. Κάθε Τετάρτη στο High TV, το YouTube, το Spotify και όλες οι πλατφόρμες podcast. ه